‘Neen, nicht Alida. Ik denk niet terug aan die verjaardagsfeestjes uit onze jeugd, met een goochelaar of jongleur… Dit is speciaal: je bereikt maar één keer in je leven de respectabele leeftijd van 65 jaar. Neef Wim kon ik niet uitnodigen: slechts één volwassene. En vóór de avondklok moet je thuis zijn.’
‘Ík ben er toch? Na het eten zeg je altijd al: “Moet jij nog niet naar huis?”’
‘Maar de jeugd mag lekker hossen in de Ziggo Dome. Als dank voor hun illegaal gehouden feestjes!’
‘Ze worden getest, Vreeswijk.’
‘Samen met hun xtc-pillen, Alida.
Op je 65ste stop je met werken, krijg je AOW… Vergeet het maar!’
‘Je werkt al jaren niet meer.’
‘Moet je niet naar huis, Alida?’


Wel fijn om te lezen dat je mij had willen uitnodigen neef Vreeswijk.
Dienen we te concluderen dat je toevallig jarig bent Han?
‘Neef Willem’, je bent welkom.
Luc. Een paar weken geleden ben ik 64 jaar en 12 maanden geworden. Ik ben geen feestvierder, maar ik had er wel iets meer aan willen doen dan nu toegestaan was.
Vandaar dat het me geïnspireerd heeft tot het schrijven van dit stukje.
Beste Han, een felicitatie aan Vreeswijk en nog een aan jou met terugwerkende kracht.
Ewald, mede namens de heer Vreeswijk hartelijk dank.
Han, een paar weken geleden was ik ook jarig. 56 jaar geworden en blij mee! De juiste datum…16-02 om nooit meer te vergeten natuurlijk. Grt.
Enne…van harte gefeliciteerd natuurlijk!
Luc, hartelijk dank en jij ook nog gefeliciteerd!