Wellicht ben ik de enige ervaringsdeskundige hier die weet hoe het is als er een aantal volledig dolgedraaide voetbalsupporters op jou en je collega’s af komen stormen. Ik kan u vertellen, dit is geen plezierig moment om te beleven. Zo kreeg de beveiliger naast mij een elleboog tegen zijn neus, die daar niet alleen niet op voorbereid was maar ook niet geschikt voor was (de neus). Ik scheer ze niet allemaal over één kam want het is natuurlijk geen “normaal” gedrag.
Soms heb ik ook enorm geluk gehad, zo stond ik toevallig NIET aan de deur toen het Maasgebouw bestormd werd, waar ik voorheen elke thuiswedstrijd van Feyenoord stond ingeroosterd. Het is en blijft een aparte wereld, voetbal en supporters.
« Regen
Oude bomen moet men niet verplaatsen »
« Regen Oude bomen moet men niet verplaatsen »
Maatschappij, Mensen
Brood en spelen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Regen Oude bomen moet men niet verplaatsen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Luc: wat een mazzel voor je! Voor mij mogen al die rellende supporters best over één kam geschoren worden, hoor. De andere (ik denk bv aan mijn drie broers) komen nauwelijks in de buurt van zo’n neus-stoot..
Luc. Dergelijke voetbalsupporters zijn lieden die teruggrijpen naar de ‘natuurstaat’ van de mens, dus voordat er een soort van maatschappij bestond. De filosoof Thomas Hobbes heeft deze ‘natuurstaat’ van de mens ruim vier eeuwen geleden al uitgebreid beschreven, als een toestand van ‘een oorlog van allen tegen allen.’ Ons laagje beschaving is vaak nog dunner dat de ozonlaag boven de Zuidpool.
Wat je beschrijft is geen gewenst gedrag in een moderne, democratische maatschappij met wetten, maar in principe is het geen ‘abnormaal’ gedrag, als je er rekening mee houdt wie en wat wij mensen zonder beschaving en wetten eigenlijk zijn.
@Lisette, dank voor je reactie. Ik ben een van de weinigen die in 15 jaar beveiliging geen klap heeft uitgedeeld of ontvangen. Wel voor verhitte situaties gestaan maar nooit geëscaleerd. Niet bij voetbal, niet bij de (horeca)deur en ook niet bij Justitie. Ik ben natuurlijk wel hartstikke zuinig en dankbaar voor de engel op mijn schouder…Grt
Cesar, indien je aangevallen wordt begrijp ik dat je jezelf verdedigen wilt en mag. Maar ik ben het niet geheel eens met je stelling oorlog van allen tegen allen. Er is geen reden voor de aanval in mijn optiek. Natuurlijk zijn ze ontevreden maar ik denk dat het fenomeen groepsdruk groter is dan het oorlog willende individu. Wel kan ik je volgen met wetten en gedragsregels. Zonder die is het inderdaad een vrijstaat. Zo heb ik nog steeds respect voor een politieagent, een hondenbaan voor een belachelijk laag salaris. Duiken voor stoeptegels bij de Kuip, een hiërarchie die te wensen overlaat om nog maar te zwijgen van de manier waarop anderen tegen het beroep aankijken. Een hardere aanpak zoals Bruls
Vervolg: graag zou willen, daar kan ik eerlijk gezegd wel in mee. Een voorbeeld stellen, wellicht mag dat een afschrikkende werking hebben, dit loopt de spuigaten uit. Verplaats je maar eens in een agent die daar moet staan. Denk je dat ie lekker slaapt?
Zo’n baan dus. Grt.
Luc. Groepsdruk speelt bij deze lieden uiteraard een grote rol. Maar die groepsdruk is ook een instrument, het triggert de prehistorische mens in ons. De groepsdruk schakelt in zulke omstandigheden de ratio uit en maakt van de mens een brullend, slopend en vechtend wezen. ‘Oorlog van allen tegen allen’ gaat natuurlijk makkelijker als je een aantal gelijkgestemden om je heen verzamelt, dan kun je nog veel meer slopen dan in je eentje, maar de onderliggende behoefte die zo wordt bevredigd is individueel van aard, namelijk het genot van primitieve emoties voelen.
De campagne enkele decennia geleden ‘De politie is je beste vriend’ was ongetwijfeld goedbedoeld, maar heeft meer kwaad dan goed gedaan; het gebrek aan gezag is ook toen ontstaan…
Luc. Vervolg. Ik heb meerdere periodes onder andere in Spanje gewoond en ik kan je vertellen dat de politie daar niet zoals hier bespuugd en belaagd wordt. Zeker voor de Guardia Civil zijn mensen doodsbang. Het effectief en autoritair optredende politie-apparaat aldaar is een overblijfsel van de dictatoriale Franco-tijd. Dat zou je ook negatief kunnen uitleggen, maar gebrek aan respect voor de politie is er daar niet bij, laat staan dat mensen het in hun hoofd halen om politie te belagen.
Cesar, zelf woon ik in het door Frank Boeijen ooit bezongen als schaamteloze land, weliswaar net over de grens, maar toch. Ook hier nog het nodige respect voor de politie al is mede door de vele schandalen bij de leiding en elitetroepen een kentering gaande. Zo is de top in Hamburg daar een mooi voorbeeld van. Niemand wil een baan waar hij of zij zomaar in elkaar geslagen kan worden, dit kun je niet goed maken met salaris. Het is respect dat je meekrijgt vanuit huis, dat er regels gelden, enz. Kortom, dat je mee kunt doen in een maatschappij waar ook jij van profiteert, de zandpaden zijn vervangen door asfalt, iedereen mag ze gebruiken. Grt