‘Wat doe je?’ vraag ik voorzichtig als ik de huiskamer binnenkom.
Hij zit op zijn knieën naast het bijzettafeltje. Daarop staat een fotolijstje. Er omheen branden enkele waxinelichtjes. De kamer wordt gevuld met zachte vioolmuziek. Hij kijkt niet op, maar houdt zijn ogen strak op de foto. Zijn stem klinkt schor als hij zegt: ‘Ter nagedachtenis aan Rover. Hij heeft het niet gered.’
Dat meent hij toch niet? Ik loop naar hem toe en bekijk de foto. Ik bijt op mijn lip, maar het helpt niet. Een lach ontsnapt aan mijn mond. Geschokt kijkt hij op. Ik ren de kamer uit, het huis uit en huil op de hoek van de straat tranen van het lachen. Mannen en hun auto’s.
« Gedachteloos
Een beste beurt »
« Gedachteloos Een beste beurt »
Cultuur, Fictie, Mensen
Afscheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Gedachteloos Een beste beurt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk Inge. Originele invalshoek.
Grappig Inge, jaren geleden ging onze Renault 4 op de schroothoop en jij mag raden wie er toen de nodige tranen plengde… (mijn eega).
Ik snap het helemaal. Zal beslist een Rover SD1 3500 Vanden Plas zijn geweest . Ik snap het.
Dank je Ewald.
@Willem, dank je. Tja, het is natuurlijk wel generaliserend van mij dat alleen mannen dat hebben.
@Luc Dank je. Zelf snap ik er niks van 😉
@Inge: hij is leuk (en die man een beetje sneu). Hoe zou het dan toch komen dat er na twee jaar altijd weer die kriebel komt om weer een nieuwe auto aan te schaffen?
Dank je Lisette. Tja, dat is weer het andere uiterste. Ik ben bang dat ik beide niet goed begrijp 🙂
Leuk en goed bedacht geschrveven
Dankjewel Lisa!