“Dus dit middeltje werkt echt overal tegen?” vroeg de vrouw met ongelovige blik.
“Ja hoor, dit is een echte panacee, je bent binnen het uur van al je kwalen vanaf, voorgoed,” zei de dokter.
“Binnen het uur? Voorgoed? Dat is toch te mooi om waar te zijn.”
“Als u het neemt en ooit nog ergens last van hebt, dan krijgt u meteen uw geld terug,” zei de dokter en gaf haar het flesje.
“Ach wat,” zei de vrouw. “Baat het niet, dan schaadt het niet,” en ze sloeg het gifgroene drankje achterover.
“Dat heb ik niet gezegd,” grijnsde de dokter terwijl ze op de grond lag te stuiptrekken. “Maar u bent nu snel echt voorgoed van al uw kwalen af.”

Leuk bedacht, Hekate. Het ultieme medicijn. Wel altijd vooruitbetalen, niet op rekening verkrijgbaar.
Doet me denken aan de rondreizende kwakzalvers die je nog wel eens ziet in een oude western. Leuk stuk. Grt.
Te mooi om waar te zijn leidt vrijwel altijd tot grote rampen 🙂
Hekate, haha. Dokters zijn niet te vertrouwen.
je bent binnen het uur van al je kwalen vanaf – je bent binnen het uur van al je kwalen af
zei de dokter en gaf haar het flesje – zei de dokter en hij gaf haar het flesje. Door inversie (omdraaiing persoonsvorm en onderwerp) in de eerste zin, ‘zei de dokter’, wordt als het onderwerp in de tweede zin achterwege blijft, gesuggereerd dat ook hier inversie optreedt: gaf de dokter haar het flesje. In feite staat er dan een incorrecte zin: zei de dokter en gaf de dokter haar het flesje. Deze stijlfout noemen we een tante betje.