Een kleurrijke man, een palet aan mogelijkheden. Met een paar regels zet ze hem neer. Wat er staat moet weer naar buiten. Het doek is gespannen, ze verschuift de ezel zodat ze het licht kan vangen, stoot tegen een steen van een dikke, vergruisde muur.
De contouren zijn niet moeilijk.
Ze leest nog een keer wat ze over hem heeft geschreven en denkt na. Wat zijn nu toch zijn kleuren, heeft ze die wel gezien, zijn ze gecamoufleerd? Het penseel kiest een kleur voor haar virtuele model. Haar licht is niet goed, ze verschuift de ezel en stoot weer tegen dezelfde steen.
Alles wat ze in- en opvult, vloeit nu in elkaar over. Van een afstand lijkt alles veel mooier.


‘If’ – Bread https://www.youtube.com/watch?v=qGfVOdTiUEc
@Han, voor mij een moeilijke tekst. Doet poëtisch aan, mooie ‘klanken’ die mij in verwarring brengen. ‘If’ is een meer dan prachtig muziekstuk.
@Willem. Moeilijk?
@Han, ja, dat ik het niet begrijp. Is het ‘schilderen’ (steeds) schrijven? Is ‘licht’ niet echt licht? En wat is de betekenis van het verschuiven en stoten aan?
@Willem. Een moeilijke relatie, waar de vrouw zich regelmatig aan heeft ‘gestoten’. Over hem schrijven lukt haar wel, maar hoe moet ze hem zien? In welk perspectief, welke kleur en welk licht? ‘If a picture paints a thousand words then why can’t I paint you?…’
@Han, ja, natuurlijk; ik heb blijkbaar nog weinig ervaring met dit soort teksten (in ben per slot van rekening ook pas 69 :-))
@Willem. Ja, dat verklaart een hoop, haha! Dank voor je moeite!