Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen

Verloren voorwerpen

12 februari 2020 | 120w | Jorre | 2 |

‘VERLOREN VOORWERPEN’ stond er op het bordje. Het loket reikte hoog, je zag het einde niet, maar was smal als een stationsloket. Zojuist Sint Pieter gepasseerd en nu dit, dacht ik nieuwsgierig. Een klein mannetje keek mij vrolijk aan. ‘Hallo,’ zei ik.
‘Ah, meneer Vanbaelen, dat heeft niet zo lang geduurd voor u, he?’ hij glimlachte vriendelijk onder zijn veel te grote witte snor. ‘Welkom.’
‘Hallo, ik vroeg mij af…’
‘Niet gedraald!’ Het mannetje wipte van zijn stoel, liep naar achteren en kwam terug met een kistje. Hij lijkt op het Monopoly-mannetje, dacht ik.
‘Het is niet meer in ongeschonden conditie, vrees ik. Verrevan. Maar hier heeft u het eindelijk terug, meneer.’
‘Wat is het?’ vroeg ik.
‘Uw hart, meneer.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jorre of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »