Schrijf mee!
« »

Familie

Verloren

11 augustus 2020 | 120w | Willem Olierook | 2 |

Behalve dat ik er een was, had ik er ook regelmatig eentje: een snotneus. Na een bezoek aan de huisarts, samen met mijn moeder, mocht ik op een morgen, samen met mijn vader, met de bus naar Den Haag. Dat was raar, want alleen als het hele gezin nieuwe kleren nodig had – meestal net voor Pasen – gingen we naar de grote stad.
Pappa en ik gingen een groot gebouw binnen waar ik het al meteen vreemd vond ruiken. We gingen naar iemand in een glazen hok, mijn vader smoesde wat en even later liep hij weg. Weg, zonder mij!
Met drie nonnen moesten ze me vasthouden. Die middag werden mijn amandelen geknipt en verloor ik het vertrouwen in mijn vader.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »