Met lood in mijn schoenen onderweg naar vader. Alweer drie weken opgenomen in een revalidatiecentrum. De eerste dagen waren gevuld met zorgen, maar ook met verbazing over het positieve verschil met een opname in een ziekenhuis. Voor vader niet gemakkelijk, maar wel goed. Zijn gezondheid, uithoudingsvermogen en veerkracht worden uitgedaagd en opgerekt. Met verrassend effect op zijn humeur. Ook zijn latent aanwezige racisme en afwijzing van eigenlijk alle buitenlanders wordt op de proef gesteld. Na een stroeve start zijn de Estlandse en de Namibische hulpverlener favoriet. Een typisch geval van wat de boer niet kent dat wil ie niet. Ik zie de toekomst met optimisme tegemoet en wie weet eet ie straks ook nog een bord Tabouleh of zelfs spaghetti.


Beste aldgisl, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie