Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie

Uit

24 maart 2020 | 120w | Willem Olierook | 1 |

Mijn jongste zus was een recalcitrant type. Met een tamelijk autoritaire vader zorgde dat regelmatig voor aanvaringen en spanningen.
Hoewel mijn vader een eenvoudige tuinarbeider was met een minimale opleiding, was hij toch goed van de tongriem gesneden. Hij had enkel woorden nodig om ons te wijzen op onze plaats. Lijfstraffen uitdelen – zo heeft hij me jaren later verteld – vond hij mensonwaardig en weinig functioneel.
Op een keer wilde mijn jongste zus uit en verscheen, na een uur of twee met toilet en garderobe bezig te zijn geweest, beneden, gekleed in een bonte verzameling kleren, waarbij het meest opvallend het korte rokje was, dat amper de benaming ‘strook’ verdiende.
‘Ga dan maar in je blote kont,’ sprak mijn vader hoofdschuddend.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »