Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Schuldig

18 augustus 2020 | 120w | Han Maas | 3 |

‘Pap, begin er nou niet weer over. Laat het los.’
‘Als ik haar niet…’
‘Hoelang ga je jezelf dit nog aandoen?’
‘Het is toch zo? Ze kwam nooit ergens, ze was wereldvreemd.’
‘Je zegt het zelf, pap.’
‘Dat had ik zo moeten laten. Mij niet moeten gedragen als een Ahitofel.’
‘Wijsheid achteraf, pap.’
‘Dus je vindt ook dat ik haar niet had moeten laten gaan?’
‘Dat zeg ik niet. Ze wilde sowieso naar mama.’
‘Ik heb je moeder ook laten gaan.’
‘Ik ben als jij. Mama was heel anders. Net zoals zij.’
‘Het was wel je zuster.’
‘Ja, met mama’s genen. Ze zijn nu gelukkig. Allebei.’
‘Denk je dat echt?’
‘Laat het rusten. Depressiviteit is een gegeven. Neem dat aan.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »