Tegenwoordig worden ze speciaal gekweekt, maar vroeger moest je ze zoeken. Klavertjes vier.
Op het veld waar we vliegerden tierde dit gewas welig. De touwhaspel werd gezekerd met een flinke steen en liggend op onze buiken grabbelden we met onze vingertjes over de grond. Zelden echter vonden we een exemplaar waar geluk aan werd toegekend.
Op een prachtige zondagmiddag ging ook mijn jongste zus een keertje mee vliegeren.
Ze heeft een verstandelijke beperking, hetgeen zich vooral uitte in over-enthousiasme voor alles wat ze nog niet kende. Het duurde daarom ook even voordat ik inging op haar wens te kijken wat ze in haar hand had: een klavertje vier.
Nu, jaren later, zoek ik haar regelmatig op in zorginstelling … het Klaverblad.

Mooi stukje weer Willem. De suggestie die hier gewekt wordt echter is dat de beperking niet langer aanwezig is, even later misschien toch weer wel. Had vervangen door heeft lost dit op. Grt.
Bedankt Luc en ik heb het aangepast. Hgr.
Wat een mooi rond stuk Willem.
@Willem: mooi en lief geschreven