Schrijf mee!
« »

Column, Fictie, Maatschappij, Mensen, Politiek

Marianne

9 juni 2020 | 120w | tiny | 2 |

Met zijn vuile handen veegt hij een straaltje bloed van zijn baard. Het is hem gelukt om een rat te vangen, uitgehongerd zet hij er zijn tanden in, een extraatje bij het smaakloze aftreksel dat “soep” genoemd wordt en het half beschimmeld brood dat hij gekregen heeft.
Hij staart naar de inkervingen op de muur, op een paar kwijtgeraakte dagen na, toen hij lag te ijlen, is de wand bijna volgekrast.
“Laat me eruit!” schreeuwt hij, maar niemand bekommert zich om deze onvoorspelbare “fou”.

Buiten de gevangenismuren staat een woedende mensenmassa. Er weerklinken schoten. De opgehitste meute stormt de gevangenis binnen om het verborgen buskruit te bemachtigen.

Een rammelende sleutelbos, zijn celdeur gaat open, voor hem staat een halfnaakte vrouw.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van tiny of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »