De tafels stonden achter elkaar en die andere werden erin gestampt. De juffrouw droeg zomer en winter dezelfde bruine schoenen. ‘Niet in het neusje zitten’ was de enige vermaning die je kon verwachten, voor zover ik me kan en misschien wel wil herinneren. Eén jochie kreeg dat vaak te horen; altijd had hij ‘lijn elf’ uit zijn neus hangen. Dé snotneus onder de snotneuzen.
Moest je naar de wc, dan stak je je vinger op. Als het warm was en je ‘met korte armen’ van je moeder naar school mocht, stond je in een rijtje te wachten totdat je aan de beurt was om uit hetzelfde plastic kroesje water te drinken. Als de dood dat ‘Lijn Elf’ je voor was.


@Han, mooie herinnering.
@Willem. Zeker, maar toch ook idioot dat je niet eens voldoende kon drinken. En dan nog allemaal uit hetzelfde kroesje.