Henk was wél een beetje gek. Zijn moeder noemde het “mallotusmanie”. Haar zoon was altijd bezig om mensen te laten schrikken of trof voorbereidingen tot. Het begon met de bekende emmer op de deur die met trekrotjes was ‘behandeld’ om het effect nog spectaculairder te maken. Daarna was de fase ‘verbergen en tevoorschijn komen’ aan de beurt, waarbij Henkie niet schuwde om zich uit te dossen als piraat, indiaan of skelet en daarbij angstaanjagende kreten te slaken.
Toen hij merkte dat zijn familie niet meer verblikte of verbloosde van Henks vreemde escapades, verlegde hij zijn werkterrein naar de buurt en naar school.
Op een dag fietste hij tegen een lantaarnpaal en bleef roerloos liggen. Lachend liep men langs hem heen.
« Uit fietsen: 24 km h
Cultuur »
« Uit fietsen: 24 km h Cultuur »
Fictie
Henkie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Uit fietsen: 24 km h Cultuur »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ach gos, arme Henkie 🙁
Een Haloween-variant op ‘Hij was maar een clown’ van Ben Cramer.
Wellicht geïnspireerd op de filmpjes in ‘Lachen om homevideo’s’?