Schrijf mee!
« »

Cultuur, Fictie

Een stekelig gevoel

9 maart 2020 | 120w | Han Maas | 2 |

Het was ergens in de jaren zestig dat ik mijn laatste paniekaanval heb gehad. Daarna werd het een stuk rustiger in mijn hoofd ondanks harde rockmuziek. Tegen een bepaald geluid – niet eens zo hard – kan ik echt niet. Dan verkramp ik, zie beelden en krijg een stekelig gevoel. Dat gaat nooit meer over hoewel dat specifieke geluid jaren vrijwel niet meer te horen was. Maar het is weer terug…

‘Wil je koffie?’ vraagt hij. ‘Nee, laat me maar even.’
Ik probeer me te vermannen, maar het gaat echt niet. Ik begin te zweten, krijg dat stekelige gevoel, begin te hyperventileren. ‘Ik wacht wel even buiten totdat ik aan de beurt ben,’ zeg ik, ‘en je die tondeuse veilig hebt weggelegd.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »