Met natte haren liepen we het Sportfondsenbad uit, om een paar meter verder door de draaideur de HEMA in te gaan. Even je hand door de bak met noten halen – snel door de andere draaideur er weer uit.
Patat halen bij snackbar Oor of bij Schep? Bij Oor moest je buiten staan dus werd het doorgaans Schep. Schep schepte de patat in gele, vetvrije papieren zakjes. De mayonaise was zo dun dat die bijna schiftte op de warme patat (géén frites of friet, maar patat!). De kroket lag geduldig af te koelen.
Als ik nu sporadisch een zak (plastic bakje!) friet ergens koop, vraag ik me af of ik het ‘gore’ vet mis of dat ik lijd aan nostalgische smaakverwarring.
« Elluk foordeel hep se nadeel
Enkele reis »
« Elluk foordeel hep se nadeel Enkele reis »
Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
‘Draaideurcriminelen’
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Elluk foordeel hep se nadeel Enkele reis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Onder de rivieren is patat in geen velden of wegen te bekennen. In de winkels is ook nergens patat, wel friet, ovenfriet, airfryer friet, zelfs frites, maar beslist geen patat! Grt.
Luc. Boven de rivieren, zeker in Amsterdam dus wel. Anders zou ik dat niet schrijven. Maar hier gaat het toch niet per se om. De nostalgie wel.
En hoe smaakte het bij snackbar Oor? Was die ook gehoorspecialist, haha?
Haha, de patat ven Schep was lekkerder.