Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur

Dies Irae

14 januari 2020 | 120w | Nel Goudriaan | 2 |

Hoe het gebeurde kon hij later niet navertellen, maar plotseling maakte hij deel uit van een deinende massa. Hij voelde lijven, rook geuren.
Mensen scandeerden leuzen en hielden borden omhoog: ‘Stop het smelten van de ijskappen.’
Hij zweette in zijn duffelse jas, maar kreeg geen ruimte om knopen los te maken.

De stoet werd allengs langer, bewoog zich voort in de richting van de zee. De zon liet zijn schitteringen achter op het strand. Onder zijn schoenen knisperde plastic.
De vloed kwam op. Voeten zogen zich vast in het zilte zand. De mensenmassa kwam tot stilstand. Alle ogen richtten zich op schuimende golven.
De tongen verstomden.
De mensen bogen nederig hun hoofden en luisterden naar het bulderen van de zee.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »