‘Inklappen mevrouwtje,’zegt de man wijzend naar mijn vouwfiets.
‘Kan niet,’ mompel ik en steek daarbij verontschuldigend mijn handen in de lucht.
‘Kan niet?!’ vraagt hij met een rood hoofd.
‘Nee, moertjes zijn verroest.’
‘Oh natuurlijk, de moertjes zijn verroest. En wat dacht mevrouwtje? Ik leg mijn probleem maar bij meneer de conducteur neer?’ Zijn toon kon niet sarcastischer.
‘Hoezo?’ vraag ik.
‘Hoezo?’ briest de man nu. ‘U snapt het niet hè mevrouwtje?’
Met opgetrokken wenkbrauwen kijk ik hem aan.
‘Als je een vouwfiets niet inklapt, is het een gewone fiets en dan moet je een kaartje kopen’, zegt de man triomfantelijk.
‘Ach conducteurtje, u wilt mijn DalFietskaart zien, zeg dat dan.’
Struikelend loopt hij weg. Gestruikeld over zijn eigen ego.
« kropslahitofelleboogmacaronifeestje.nl
De keuze is reuze »
« kropslahitofelleboogmacaronifeestje.nl De keuze is reuze »
Column, Communicatie, Mensen
De vouwfiets
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« kropslahitofelleboogmacaronifeestje.nl De keuze is reuze »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi stukje, mevrouwTJE ?. Communicatie kan best lastig zijn.
Haha, die is goed.