Omdat iedereen destijds 50 jaar werd, organiseerden enkele welwillende leeftijdgenoten een reünie. Voor zowel de jongens- alsook voor de meisjesschool. Eerst iedereen aanschrijven, vooraf betalen om het zo eerlijk mogelijk te houden en ga zo maar door.
Van heinde en ver kwamen ze opdagen. Fantastisch om je vroegere schoolkameraadjes terug te zien. Velen het dorp nooit verlaten, anderen, zoals ikzelf, naar andere landen vertrokken. Bij sommigen was het me bijna gelukt om hen zowaar echt helemaal te vergeten.
Iedereen bleek nog in leven. Wat een domper om dan te moeten constateren dat ruim 30% niet kwam opdagen, om welke reden dan ook. Over unieke kansen gesproken en het zomaar missen daarvan. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Wat duidelijk niet kan, kan niet.
Rop, wat de een als een unieke kans ziet, is voor de ander misschien wel volkomen oninteressant. Niet iedereen heeft iets met het verleden en niet iedereen is nieuwsgierig wat er van de klasgenootjes is geworden. Sommigen hebben misschien zelfs slechte herinneringen aan hun schooltijd. Denk aan kinderen die gepest werden of buiten de groep vielen.
daar gelaten – daargelaten
Daar heb je een punt Ewald, idd de meest gepestten waren niet aanwezig. Anderen vonden het wellicht minder interessant. Ik vond het wel leuk, en ik heb de indruk daar niet alleen in te hebben gestaan. Grt.
@Rop. Sommigen gaan graag en anderen weer niet of twijfelen. Het zou misschien leuk voor dit verhaaltje zijn geweest te verwoorden waarom ze niet kwamen; al zou het alleen maar een aanname zijn.
@Han. Voldoende materiaal om er nog een vervolg aan te geven. Zo gezegd, zo gedaan. Thx.