De nar wist dat het een vrij kansloze zaak was om de hacker te vinden. Waarschijnlijk was het iemand uit een ver buitenland. Gewoon betalen was het gemakkelijkst, maar dat hoefde de koning niet te weten.
Terwijl zijn werkgever z’n afterlunchuiltje knapte, ging de nar eens kijken wie er wat waar wilde hebben. Hij noteerde de gegevens en voerde het gevraagde uit.
‘Sire,’ begon de nar toen de vorst weer uitgeknapt was, ‘het is me gelukt, ik heb onze beste man van de BUVEDI er op gezet. Via zijn connecties hebben we de afperser gevonden en geëlimineerd.’
‘Nou nar, dat heb je snel en goed gedaan. Chapeau! Maar … wat bedoel je precies met geëlimineerd?’
‘Nekschot en in de ongebluste kalk.’

@Willem. Betalen betekent deze vorm van criminaliteit in stand houden en zelfs goedkeuren en daardoor ook aanmoedigen, geen beste zet…
@Luc, de nar liet z’n betaling t&t-en, heeft zo uiteindelijk de afperser via Kees van der Spek met behulp van de lokale politie laten oppakken, waarbij alle bitcoins weer werden vrijgemaakt om zodoende o.a. de koning weer z’n centjes terug te geven. Dit had ik in deel 3 willen vertellen, maar ja, na jouw (terechte) opmerking, moet ik er nu al mee voor de draad komen …
@Willem. Tja…wellicht een excuus op zijn plaats. Mocht ik je behulpzaam kunnen zijn met een bestaand bitcoin adres? 🙂 dan hoor ik het graag. Dit om eea meer naar de werkelijkheid te trekken natuurlijk…
@Luc, excuses aanvaard; op naar de nieuwe werkelijkheid 🙂