Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen

aparte quarantaineregels

10 april 2020 | 120w | tiny | 4 |

Nooit heb ik gedacht dat er een tijdperk zou komen waarin op een openbaar bankje zitten, bestraft zou worden.
De maatregel werd afgekondigd om samentroepen tegen te gaan, tot zover volg ik de redenering, maar laat het gezonde verstand alsjeblieft zegevieren.
“Mama, kan ik op de step? Ga je mee?”
Na een half uurtje snelwandelen, hunker ik ernaar om eventjes uit te blazen. Zou ik het riskeren?
Ik plof neer op een bankje, veer meteen terug recht want de politie komt aangereden.
Een tweede politiewagen komt eraan. Jong en oud haasten zich recht want boetes worden effectief uitgeschreven.
Geen privileges meer.
Mijn huid kleurt zwart, ik ben beland in het Zuid-Afrika tijdens de apartheid. Het is wachten op Nelson Mandela.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van tiny of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

18 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »