‘Poesiealbum’ is een stomme naam. ‘Poëziealbum’ klinkt toch veel mooier?
Maar goed, toen Linda Niemantsverdriet hem vroeg iets in haar poesiealbum te schrijven zei hij geen nee. Wie wilde niet met Linda te maken hebben?
Een mooi, persoonlijk verhaaltje moest het worden. Belangstellend, hoe het met haar en haar angorakat gaat.
Eerst in het klad, want uitwissen is onmogelijk. Uiteindelijk had hij wat geschreven, de nodige glitterplaatjes erbij geplakt en het poesiealbum aan Linda teruggegeven. Een reactie – anders dan negeren – bleef uit. Linda deed hem veel verdriet.
Bedroefd liet hij het kladje aan zijn moeder lezen. Met een onderdrukte lach zei ze: ‘Je moet een meisje nooit vragen hoe het met haar poes is… En vooral niet of ze verhaart.’


Hoewel ik een grijns niet kan onderdrukken, vraag ik me wel af hoe oud deze Linda is. Tegenwoordig zijn kinderen vroegrijp, maar toch …
@Levja. Ja, haha, het is wat over de top. Een beetje gespeeld met leeftijd en realiteit. Het ging mij om het principe.
Hoi Han, prachtig! Ben trouwens wel benieuwd naar het hele versje. 😉
@Ton. Wie weet… Dank je.
Ik kan me het gedichtje over een angorakat deels herinneren… Mijn peettante schreef het voor mij (was het iets over een kat die jaloers was op de haren van de angorakat?). Het themawoord brengt herinneringen tot leven. Erg leuk!
@Alice. Ik vraag me af of die albums nog worden gemaakt en gebruikt.
Ik ook. Ik heb er 10 jaar geleden nog een aan onze dochter cadeau gedaan. Voor degenen die erin ‘mochten’ schrijven viel het niet mee, dus het album heeft niet lang gerouleerd. Was waarschijnlijk meer jeugdsentiment van moeder dan enthousiasme van dochter 😉
@Alice. Je hebt haar er in ieder geval kennis van laten nemen, en het zal haar beslist niet geschaad hebben.
@Han.
@Alice. Nog steeds te koop. Prijzen variëren van 14 tot een slordige 20 euro. Bol punt com en je scherm stroomt vol.
Grt
@Rop. Dank je voor de informatie.