Een tijdje geleden, dat schrijven. Al houdt het mij altijd bezig. Woorden, zinnen, taal. Knippen en plakken met woorden. Schilderen met taal.
Even kwam het er niet van. Liet ik mij leiden door de sleur van het leven. School, in mijn geval. Ik zag er tegenop. Het moeten. Alles op hun manier doen. Ze stelen mijn creativiteit, beroven mij van vrijheid. Het beknelde mij. Ik liet mij erdoor vangen. Eventjes, gelukkig. Dan glip ik door de mazen van hun netten. Vlieg ik weer vrij rond. De regels buig ik om. Mijn creativiteit heeft weer ruim baan. Ik kan weer dromen.
Zoals Loris Malaguzzi dat zo mooi zegt: een kind heeft 100 talen en de school en maatschappij stelen er 99.
Recente reacties