Schrijf mee!
« »

Mensen

Donker en kapot

14 september 2019 | 120w | Annemarije van Rijn | 2 |

Het leven glipt uit je vingers, sluipt uit je lijf, je hoofd, je hart. Alsof je doodbloedt. Alles staat dan stil in jou en het is aardedonker om je heen. Het lijkt alsof er iemand in je is gekropen die alles kapot heeft gemaakt. Je ben kapot, gesloopt, verlamd. Geen sprankeltje licht, geen spoor van hoop. Enkel donkerte, eenzaamheid en wanhoop. Het geen houvast meer hebben, steeds dieper en dieper vallen in een gat. Eruit willen stappen, alles verlaten.

Helaas weet ik hoe een depressie is en voelt, wat het met je doet. Ik werd gek, hoorde stemmen, wilde dood. Alweer. En hoewel het meer bespreekbaar wordt, vindt men het nog vaak eng. Het blijft behoorlijk onbespreekbaar, onbegrijpbaar misschien vooral.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Annemarije van Rijn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »