Ik duw tegen de deur, de deur wil niet mee. Ik probeer het nogmaals.
“Het is met een code mevrouw.”
Even achterom gluren. Een verpleegster met een stapel handdoeken in de gang, verder is niemand te bespeuren.
Op de muur staat iets geschreven, in minuscule lettertjes. Ik zet m’n vertebril omhoog.
Jaargetal omgekeerd + E
Ik tik cijfers en letter in.
“tuuuuuut”
“Je gaat nog eens moeten proberen”, klinkt het achter me.
Angstzweet, ik mag niet missen nu.
9102 E de deur zwiert open.
Een jongedame stapt me voorbij “jaartal omgekeerd, ik moest toch even nadenken”, zegt ze tegen haar man.
Ik glimlach, ik ben de enige niet.
Geriatrie, als ik ooit op deze gang beland, moet ik een leesbril meebrengen.

@tiny: leuk verhaal over de altijd treurigstemmende wereld van de geriatrie