Onze oudste banaan gaat volgend jaar wiskunde studeren. Het is immens leuk om haar te zien opgroeien. Ze is voorzichtig en ze houdt van denken.
Op de weg naar zelfstandig stappen raakte ze vast in een denk-dingetje. Een blokje in de handen bezorgde haar lang een illusie van houvast. Zonder ‘grip-hulp-voorwerpen’ liet ze zich zakken op de grond om voor de veilige kruipmodus te kiezen.
Het gebeurde soms dat ik haar expres meerdere voorwerpen toestak. Iets laten vallen om een ander ding te grijpen had als gevolg dat ze even nergens grip op zou hebben. Je kon haar zien nadenken. Ik vond het opmerkelijk en grappig. Het duurde tot ze achttien maanden was toen ze dit kromme denkspoor eindelijk verliet.
« Hier groeien geen bananen
Mevrouw Sneer »
« Hier groeien geen bananen Mevrouw Sneer »
Familie, Maatschappij, Mensen
Spiegels, twee keer achttien
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van N.D.D. of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Hier groeien geen bananen Mevrouw Sneer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@N.D.D. Dat is nou mooie basiswiskunde aanbieden. En zie nu het resultaat…
mooi als je je dochter zo ver ziet komen, een echt denkend wezen.
Leuk! Joop