Schrijf mee!
« »

Communicatie, Liefde

Scharrelmelk

22 juli 2019 | 120w | arjan van essen | 4 |

Ik lag van haar wakker en als dat niet zo was droomde ik over haar. We waren niet van de woorden. Onze liefde vond in stilte zijn weg. Elke avond om zeven uur ontmoetten we elkaar. Ik was altijd de eerste, wachtte een beetje bij de groene brievenbus aan die eindeloze zandweg. Klepperde een keer met het deksel en binnen een paar minuten kwam ze er hollend aan. Ze begroette me elke dag hetzelfde; ze pakte de andere kant van de stang van de melkkar. Ik hoopte dat onze vingers elkaar zouden raken. De laatste dag dat zij er was die zomer streelden haar duim en wijsvinger mijn pink. De veertig jaar erna ben ik meer aangeraakt, niet perse beter.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van arjan van essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »