Bundels zonnestralen draperen onze donzen dekens. Minuscule stofdeeltjes dansen zwierig op de thermiek van onze warme lijven als gulden muggen in de lentelucht. Het hypnotiserende schouwspel baant zijn onbestemde weg terwijl jouw been zich in de mijnen vlecht.
Ik draai mijn blik opzij en zie hoe de morgenstond je mooie gezicht met gouden confetti bestrooit. Trillende lachstuipjes op je lippen getuigen je gewaarwording en vullen me met een intens plezier. Het vertederende aanzicht wil ik niet met een kus doorbreken, hoe sterk mijn verlangen ook is. Minuten blijf ik naar je staren en ik besef me dat dit geluk is en dat ik het moet koesteren tot het gordijn voor me valt.
Ook vandaag zal ik het haar niet vertellen.
Beste Erik, mooischrijverij zit kennelijk in je genen. Met alle respect, als lezer haak ik na de eerste alinea af. Je slotzin daarentegen is simpel en juist daarom krachtig en doeltreffend.
Zoals eerder opgemerkt, schrijven kun je, aan taalgevoel ontbreekt het je niet.
NB … en ik besef me dat … – en ik besef dat … Beseffen is geen wederkerend werkwoord.
Hallo Ewald. Dank je wederom voor je reactie. Ik ga geen discussie voeren over persoonlijke smaak, maar ik respecteer je mening en waardeer je eerlijkheid.
Ik ben (me) ervan bewust dat ik een foutje heb gemaakt 😉
Hallo Eric. Het heeft zeker met smaak te maken. Maar niet alleen dat. Gevestigde schrijvers geven vaak als tip: probeer niet ’te mooi’ te schrijven.
‘Me ervan bewust’ is volkomen correct.
NB Ik ben geen gevestigde schrijver, maar een 120w-amateur.
Mooi, Erik. Ik houd wel van jouw stijl.
(de mijnen > de mijne, het gaat hier niet om personen)
Dank je Nel!
Ik twijfelde inderdaad over mijne/mijnen, omdat het woord hier als zelfstandig naamwoord en meervoud wordt gebruikt. Helaas kan ik (nog) geen wijzigingen aanbrengen op mijn schrijfsels. Zodra ik veelschrijver ben, neem ik de wijzigsvoorstellen van jou en Ewald mee.
@Erik. Best een mooi verhaal, maar inderdaad aan de theatrale kant; daar houd je van of niet.
Om verwarring te voorkomen: ook al zou mijne betrekking hebben op personen, dan nog schrijf je het nooit als mijnen. Mijne is hier een zelfstandig bezittelijk voornaamwoord. Mijnen bestaan alleen onder de grond en het is ook nog een onbekend werkwoord.
@Erik. Excuus, nu sticht ik verwarring. Het is natuurlijk wel bijvoorbeeld
‘voor mij en de mijnen’.
Han, dank je voor de uitleg. Het is inderdaad mijnen als het om personen gaat, zoals Nel al eerder aangaf. Heerlijk dat Nederlands 😉
Erik, jou en de jouwen hoor je meer dan mij en de mijnen, daardoor raakte ik kennelijk in verwarring.