Slechts een handjevol gelukkigen ontkomt aan zijn wreedheid, zijn kilheid, zijn onbarmhartigheid.
Met het geduld van een krokodil ligt hij dagenlang te wachten op zijn machteloze prooi. Dat wachten wordt keer op keer beloond, week in week uit, jaar in jaar uit.
In fabrieken en winkels, bij schoonmaakbedrijven en ministeries, in bordelen en havens, langs wegen en kanalen, overal wordt hij gevreesd.
Mensen kunnen bidden, duimen en hopen wat ze willen. Allemaal vergeefse moeite. Het staat onomstotelijk vast dat hij komt; soms als een dief in de nacht, soms als de zon op een warme dag in juli, maar altijd triomferend.
Je kunt er de klok op gelijkzetten: eens per week is daar weer ineens de door velen gevreesde maandag.

Leuk stukje, pas helemaal op het einde had ik door wie hij is.
@Hekate. Dan is de spanning 119 woorden lang volgehouden, het maximaal haalbare hier.
@Cesar: kijk, die reptiel kijk ik niet meer in de ogen! Eén voordeeltje van afgekeurd zijn..
@Lisette. Gelukkig maar. Uit ervaring weet ik dat vrij veel werkende mensen oprecht bang voor hem zijn. Ik bepaal zelf min of meer mijn werkdagen en werktijden, dus op maandag kan ik meestal goed uitslapen. Luxe…