Ik heb altijd die ene vraag in mijn hoofd: waarom is het zoals het is?
Dat levert soms een diepgaand gesprek op, maar soms ook een diepe zucht (“Daar gaan we weer…”).
Ik beledig er ook ongewild mensen mee. Vragen wat je verdient, blijkt niet te horen. Maar waarom eigenlijk niet?
En waarom werkt iemand vreselijk hard? Waarom gaan mensen anno nu nog trouwen? Waarom is het moeilijk om over psychische aandoeningen te praten? Waarom werkt een overheidsinstelling als het UWV vanuit wantrouwen?
Oké, de ‘waarom’-vraag mag ik pas stellen, als ik eerst een relatie met iemand heb opgebouwd.
Vragen naar het waarom zou mensen dwingen tot nadenken. En misschien ben ik ook wel een dwingeland.
Vraag me niet waarom

Mooi stukje, lekker om te lezen! Vooral omdat het (voor mij in ieder geval) ook zo herkenbaar is. Als je een beetje objectiever naar de maatschappij kijkt, niet alles meteen aanneemt voor wat het is en je durft open te stellen voor de dingen die misschien toch niet zo vanzelfsprekend zijn, kun je op mooie vragen komen. Alsof je wat meer ‘er boven’ staat. Dat vind ik mooi.
@Diede: dank voor je waardering en herkenning!
Goed stuk,Lisette. De ‘waarom’-vraag zouden we vaker dienen te stellen. Aan onszelf en mensen om ons heen. Bij voorkeur in harmonie.
Een stukje om over na te denken, Lisette.
Een onbevangen kind van twee stelt de hele dag de ‘waarom’ vraag.
@Levja: mooie aanvulling, die harmonie. Zo heb ik ook geleerd de waarde van de dialoog ipv het debat.
@Nel: ja, die onbevangenheid!
Precies Lisette. Met geeft in mijn ogen veel meer voordeel dan tegen.
@Lisette. Gefeliciteerd!
Van harte!
@Cesar en @Hadeke: dank en dank!
Hartelijk gefeliciteerd, Lisette.
@Ewald: merci!
Gefeliciteerd Lisette!
Fijn dat je stukje een week in de schijnwerpers staat,Lisette. Proficiat.
Heel passend in deze dagen. Kerstmis is een tijd van bezinning en stilte, maar het is ook tijd-voor-wij. Het waarom past hierin goed.
@Erik: dankjewel, en @Levja: ik denk dat jouw positieve reactie vast meegeholpen heeft aan mijn weekprijs, bedankt daarvoor!
Zelfs als ik er een heel klein beetje aan heb kunnen bijdragen, dan heb ik dat met genoegen gedaan, Lisette. Echter, het is jouw stuk en een goed stuk. Het stemt tot nadenken.
Terechte winnaar. Gefeliciteerd
@Louisa: dank!