Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poƫzie

Ik woonde

26 september 2019 | 120w | Ilse Barkmeijer | 1 |

We dansten, we dansten alsof we er dood van wilde gaan. Ik woonde in de muziek en de muziek woonde in mij. Daarna was er stilte. Ik woonde in de stilte en de stilte woonde in mij.

Onder de douche, het stromende water over mijn hoofd, mijn huid en mijn gedachten. En ik was bang, bang voor het moment dat ik niet meer dansen kon. Want dat het moment ging komen wist ik, ik kende het heel goed. Ik woonde in mijn gevoelens en mijn gevoelens woonde in mij.

Daar komen ze al knarsen, knauwen, grommen, grauwen. Sluipend, slopend komen ze op mij af. En daar zijn ze dan. Ik woon in het donker en het donker woont in mij.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ilse Barkmeijer of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »