‘Een bloemetje? Wat lief! Waar heb ik dat aan te danken?’
Hij aarzelt. ‘Uhm, nou.’
‘Wat?’ Ik sla mijn armen over elkaar.
‘Er is een klein ongelukje gebeurd met je auto.’ Hij laat de bloemen zakken. ‘Er is niemand gewond,’ zegt hij snel.
‘Maar mijn auto?’
‘Die heeft een kras. En een deuk.’
Zwijgend kijk ik hem aan.
‘Ongeveer 300 euro schade. Het spijt me! Ik had hem geleend om een bloemetje voor jou te halen. Ironisch, hè?’
Ik sla de bloemen uit zijn handen.
Later staan de geknakte stelen in een vaas.
Hij belooft dat hij de schade zal betalen. ‘En om het goed te maken heb ik morgen een verrassing voor je.’
‘Als het maar geen bloemen zijn.’
Leuk. En verrassingen zijn altijd spannend, hoe ze ook uitdraaien…
Dank je Nele! Ja wel altijd spannend, leuk zeker niet altijd 😉