Een stevige tante is het die achter de toog staat. Met zeemansarmen en een ankertattoo. Ze heeft ook nog een klein snorretje als je goed kijkt. Ik bestel eee baccardi cola. Die heeft ze niet. Wel een bermudabroek. Uit de driehoek. Ik geloof er niets van. Het is duidelijk een café van sterke verhalen.
Ik ga dan toch maar voir de bermudabroek. Het smaakt van geen meter. Wat een afschuwelijk drankje is dat. Dat zeg ik haar ook. Ze zegt dat het erg hip is. Maar je moet er wel aan wennen. Toch went het niet. Ik heb er al drie op. Ik wil toch een fooi geven. Aan de fooienpot. Want een pot is het zeker. Zo oogt ze.
Recente reacties