Franco heette onze Italiaanse kok en mijn baas Niek Gulpen noemde eten in zijn kantine in Como-Cernobbio “Mangiare Da Franco”.
Zijn Risotto met courgette en erwtjes gedoopt in citroen, Spaghetti met mozzarelli en basilicum of Tagliatelle met witte ragut, was ronduit heerlijk.
Na doordeweeks als een onbekeerde zondaar gegeten te hebben in deze lekkere “ambiente”, hoefde ik ’s avonds niet meer te eten, ondanks Carmens voortreffelijke stampot.
Na mijn glorieuze verblijf in Italië werd het met eten in Engeland behelpen.
Die lui konden nog geen fatsoenlijke kop koffie zetten (altijd Nescafé!) en wisten niets van koken. Van elke week “leeks” (prei), had ik snel genoeg. En van hun “fish and chips” was alleen de vis goed gemaakt.
Ciao Franco, gracie.
@Joop. Smakelijk stukje, met name het Italiaanse gedeelte.
@Ewald: gracie