Sint zat te denken
wat hij Nederland zou schenken
dat land van tradities, van rituelen
van weinig grond om samen te delen
met mensen van mens’lijke aard
van gasten vertrouwen gelijk zo de waard
waar zwartkijken soms lijkt verheven
tot enige waarheid in Nederlands leven
waar je erbij hoort of juist helemaal niet
waar men in standpunt geen grijstinten ziet
ach de Sint leeft nu best al een tijdje
en heeft ze immer goed op een rijtje
verandering heeft hij eerder meegemaakt
dat heeft nooit echt de essentie geraakt
een feest van geven en ontvangen
feest van weken uitgesteld verlangen
een kinderhand blijft snel gevuld
dus schenkt de Sint geduld, veel geduld
tot alle volwassenen ooit
eens uit zijn geluld
Niets tegenin te brengen!