Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

De schoolreünie

24 juli 2019 | 120w | Han Maas | 2 |

Met een ferme zwaai opent ze de deur die ze nooit heeft kunnen sluiten. Ze gaat naar binnen; en dan komt er ook iemand binnen. Haar hoge hakken klikken op de harde vloer en begeleiden de muziek van toen waarvan ze nooit heeft genoten.
Ze weet alles nog: die blik, haar nagels, de chocomel in d’r haar…
‘Loop even mee naar de gang, de muziek staat zo hard. Dan praten we gezellig even bij,’ zegt ze.
‘Wie ben jij dan?’

Op handen en voeten maakt ze knorrende geluiden. ‘Weet je het weer: “Scharrelvarkentje?”
Op de grond. Nu!’
‘Au, je hakken. Ik was een kind…’
‘Ik ook. Een kind dat niet meer naar school durfde.’
‘Au!’
‘Slokje chocomel?’
‘Gadverdamme!’
‘Knorren. Harder!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »