Als ze in de tuin is, heb ik de neiging mijn gieter te pakken: haar dat als een palmboom boven op haar hoofd staat. Los zou beter staan, maar dat zeg je niet tegen een buurvrouw.
Ze heeft veel ‘behoefte’. Iedere avond hoor ik een brommend geluid met kreten: “Oh, oh…” Ik heb al oordopjes overwogen. En ’s ochtends dezelfde geluiden. Ik ontwijk haar meestal.
De harde deurzoemer van de tandartspraktijk roept mij binnen. Slechts één patiënt voor me: uitgerekend Palmboompje.
‘Heb je ook last?’ vraagt ze.
‘Nee, gewoon controle. En jij?’ vraag ik plichtmatig.
‘Last van mijn tandvlees. Vooral bij het tandenpoetsen. “Oh, oh… niet te harden!” Iedere avond en ochtend zie ik ertegen op. Poets jij ook elektrisch?’
Haha, mooie clou 😉
@Inge. Dank je wel!