Ze ligt op een rots van de zon te genieten. Haar ogen turen naar de horizon. In haar hoofd speelt er een bekend melodietje. Ze zong het vroeger zo vaak samen met haar vriendjes. Er is sindsdien echter veel veranderd.
Ze had zo graag deel uitgemaakt van een andere wereld. Een wereld zo mooi en groots. Daar heeft ze echter veel voor moeten opgeven. Heeft ze er iets voor terug gekregen is nog de vraag. Geen prins op het witte paard alleszins. Neen, die prins werd verliefd op een ander en liet haar achter zonder stem.
Geen getreur, lief kind, je hebt immers de liefde leren kennen. Die was dan wel niet wederzijds en je schubben ben je voorgoed kwijt.


Beste Rosie, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie