Verontschuldigend kijkt ze hem aan: ‘Ik mag dat niet eten. Het ziet er mooi uit, hoor.’
Ja, hij had het kunnen weten, haar naam is Sarah…
Het was nog wel zo goed gelukt: wat een mooie balans, niet te veel whisky. De saus tot een lobbig geheel opgeklopt, verse Hollandse garnalen op een bedje van botersla.
‘Het hoofdgerecht is vis. Mag je dat…’
‘Met schubben? Ik mag alleen vis met schubben eten.’
‘Die heeft de visboer eraf gehaald. Dat is niet lekker!’
‘Als ze er maar wel aan gezeten hebben.’
‘Wat maakt dat nu uit als je ze toch niet eet?’
‘Het is niet koosjer. Net zoals vlees en melk bij elkaar bewaren.’
Hij kijkt naar haar diep uitgesneden decolleté…
« De kleine zeemeermin
Niet mieren »
« De kleine zeemeermin Niet mieren »
Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Fictie, Maatschappij, Mensen
Haar naam is Sarah
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De kleine zeemeermin Niet mieren »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties