‘Fiets voorzichtig, meneer Vreeswijk. Tot volgende week.’
‘Fijn, tot volgende week.’
De heer Vreeswijk denkt er niet over. Hij slingert op zijn fiets. Duizelig, zoals vroeger toen hij ondersteboven aan het klimrek hing en moeder het hem verbood.
‘Met je hoofd op een mattie en straks in je kop een gattie. Haha, ik lijk wel zo’n rapper.’
‘Bent u in de war, meneer? Ik doe er een zwaluwstaartje op. Heeft u iemand thuis?’
‘Ja hoor, ik ben echt niet eenzaam.’
Zie je nou wel dat yoga niet goed voor je is. En kunnen die lui geen schone sokken aantrekken?
Hij is niet eenzaam, alleen maar alleen. En dat wil hij graag zo houden. Het yogamatje past mooi onder de krantenbak.
Recente reacties