Voor Nederlands hadden we meneer Serlier, een rijzige man met een snor, in een grijs colbertpak. We noemden hem Peterselie. Hij ging in maart van dat jaar met pensioen. Een voor een gaven we hem een hand. Toen was het voorbij.
Ruim vijftig jaar later spreken we zijn collega, inmiddels bijna negentig maar nog altijd scherp van geest.
‘Wisten jullie wel dat Peter Serlier een eenzame man was, die zich in de hoek gezet voelde. Drie weken na zijn pensioen maakte hij een einde aan zijn leven door zich op te hangen.’
Wij, inmiddels oude jongens, die met onze oud-leraar lunchen zien nu ineens het verdriet dat we vroeger nooit begrepen.
‘We kenden zijn voornaam niet eens, alleen zijn bijnaam.’
« #Doeslief
Toen ik in Afrika was (1) »
« #Doeslief Toen ik in Afrika was (1) »
Mensen, Studie & werk
Bijnaam
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van José van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« #Doeslief Toen ik in Afrika was (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Das een heftig verhaal…
Scherp weergegeven hoe wij ‘onnozele’ mensen onwetend handelen. Als dooddoener, dat het geen naam mag hebben.
@José: heftig en tegelijk ook realistisch. Je kunt het jezelf niet kwalijk nemen dat je toen nog niet wist wat je nu wel weet.
Jouw verhaal doet me denken aan een mooie film over “een man die Ove heet”.
https://youtu.be/PDNNzlYzupg
@José. Ja, je wist vaak niet veel van een leraar. Hij trouwens ook niet van jou.
@Jose. Leraren hebben het niet altijd gemakkelijk. Sommigen zijn echt de pineut, helaas. Zelf had ik graag mijn twee favoriete leraren nog eens willen spreken bij een reunie. Helaas, overleden.
dank voor jullie reacties. Die voor mij toen kleurloze leraar kreeg lange tijd later voor mij toch een gezicht. Het al dan niet subtiel pesten van leraren is vrees ik ook van alle tijden. Hier was overigens helemaal geen sprake van bewust pesten, eerder van onwetendheid van zestienjarigen
Mooi José. Het leven van een leraar kan om verschillende redenen erg zwaar zijn. Als kind zie je dat niet. Dan is de leraar of een autoriteit of een makkelijk mikpunt.
Nyceway, ook dank. Sommige leraren lieten niet met zich sollen, maar er waren er altijd een of enkele het mikpunt