De kinderen groeien onze Hyundai uit. Mijn vrouw heeft me daarom meegelokt naar een showroom. Het heeft iets onnatuurlijks, zoveel pk in serene stilte. Sinds mijn oude BMW het begaf, doen auto’s mij niets meer. Mijn vrouw weet veel meer van de huidige modellen. Een verkoper (dertiger) begroet ons en leidt ons rond. Ook de namen lijken op elkaar: Volkswagen T-Roc en T-Cross, Seat Arona en Ateca. We maken een proefrit in de T-Roc. Ik kan nergens lekker mijn linkerarm kwijt terwijl ik rij. Het plastic interieur benauwt me. Ik snak naar meer glas. Als ik mijn teleurstelling met de verkoper deel, neemt hij gelijkmoedig de sleutel in ontvangst. Mijn vrouw en ik lopen naar buiten, een stralende lentedag in.

Lentedag, hyundai, niks gekocht. Ok. Koop maar gauw weer een BMW, maak je ook weer eens wat mee. Oude 320D, topwagens.
Geen slecht plan. Mijn trots was een 318i die ik helaas in 2012 naar zijn laatste roestplaats heb moeten brengen.