De ochtend breekt aan, de oude vrouw staat op.
Voor haar het begin van een zware dag.
Het is het afscheid van haar geliefde, het is vandaag zijn begrafenis.
Drie dagen geleden stierf hij in haar armen, onverwacht, erg rustig ging hij heen.
Blij voor hem, hij heeft niet geleden.
Dan is het zover, bij hem staat ze, haar hand op zijn kist.
De stapel papieren met teksten in haar andere hand.
Een traan in haar ogen, een glimlach om haar mond.
Ze vergeet de woorden die ze had bedacht.
“Ik kom je heel snel achterna, hou je een plaatsje vrij voor mij op die wolk?”
Aan het einde van de dag, sterft ook zij, glimlachend, vol verwachting, vol overgave.
« Noodweer op komst
Jaarringen »
« Noodweer op komst Jaarringen »
Fictie
Afscheid voor even
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Trees of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Noodweer op komst Jaarringen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Aan de ene kant heel triest, aan de andere kant zo liefdevol en warm.