Het regent niet, maar het zal wel kunnen.
Geen pijn, een beetje last. Ik denk aan niets en dat is zoveel.
Een zacht gekreun ter hoogte van nummer 65. Sigarenrook komt onder de kier van de deur door.
‘Hallo, is daar iemand?’ vraag ik herhaaldelijk.
Ik loop naar binnen. In een hoekje zit een man met opvallend grote oren. Natte ogen.
‘Kan ik wat voor u doen?’ vraag ik.
‘Ik kan niets meer doen; dat is het probleem. Een ridder te voet. Nou ja, met een rollator.
Je moet niet zoveel denken. Laat me gaan, want ik besta slechts als een herinnering. Ze begrijpen mij niet. Geniet zolang het nog kan.’
‘Nou, dan ga ik maar. Het beste, meneer Drees.’
« Een veilig heenkomen
IJzerhard »
« Een veilig heenkomen IJzerhard »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Afscheid van 65
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Een veilig heenkomen IJzerhard »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Meneer van 65 heeft de ridders van de toekomst nog niet gezien… Zo jammer dat… ?
@Nele. Ik zie even het verband niet.
@Han: ik wel… ??? De ridders van de toekomst hebben ook een soort van rollator bij, maar dan achter hen in plaats van voor…
@Nele. Dank voor je uitleg.