‘Hoe is het?’
‘Dat zal ik je vertellen. Ik ben aan de dood ontsnapt.’
‘Ach nee…’
‘Ik was niet thuis. Jaap had boven zijn yogamatje uitgerold. Ik had nog zo gezegd dat ie een nieuw matje moest kopen. Maar nee, eigenwijs. Een punt stak omhoog, hij struikelde, de deur stond open en hij rolde de trap af. Via de eerste verdieping zo de kamer in, tegen de glazen tafel, die gelukkig nog heel is, om uiteindelijk bij de gashaard tot stilstand te komen. Daar rook hij dus dat gaslek.’
‘Ach meid.’
‘Ik heb een engeltje op mijn schouder gehad, dat kun je gerust zeggen. Ik had wel dood kunnen zijn. Maar ik moet nu gaan, want het bezoekuur begint zo.’


Grappig Han. Lekkere opeenstapeling. Wat een medeleven ook 😉
@Inge. Dank je wel.