Schrijf mee!
« »

Fictie

Zweet en stof

15 februari 2018 | 120w | Lijmstok | 1 |

En daar ging ik dan, hop in de auto, weg hier. Natte handdoeken op de achterbank gesmeten, slippers nog aan en mijn bergschoenen naast me op de passagiersstoel. Kon mij het nog wat verrekken, geen ene mallemoer. Ze zoekt het maar uit. Vanavond zou ik haar wel weer ophalen, als ze uitgezweet was. Ik ben toch gekke Henkie niet? Me een beetje laten koeioneren en plein public.
Thuis gekomen meteen maar doorgegaan met de keuken schuren. Verf gekocht. De nieuwe vensterbank uitgemeten en in de grondverf gezet. Het gezoem van de schuurmachine klinkt nog na in mijn oren als er zich een prangende vraag maar steeds weer aan me opdringt. Ze zal toch niet. Nee, ze belt straks wel, vast.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »