Ik wil dat je terug komt. Niet over een maand met hangende pootjes, maar nu.
Ik wil dat je levend en wel terugkomt. Niet in een dodendoos met bloemen op het deksel.
Ben je je bewust bent van de ellendige vraagtekens die je veroorzaakt? Zomaar weggaan, een kort berichtje ‘Ik ben weg, voorgoed’.
Hoe weet ik nou hoe het met je is, waar je bent. Of we samen iets hadden kunnen doen of bedenken zodat je bleef.
Ik weet niets, alleen maar dat je niet hier bent.
Ik weiger de reden bij mezelf te zoeken. Ik ben ook boos op je. Woedend zelfs.
Dit mag je mij niet aandoen. Nooit.
Voor wat je hebt veroorzaakt krijg je mijn declaratie. Ooit.

Triest, treurig en onheilspellend. Declaraties zijn nergens goed voor, zo lijkt me hier.
@Berdien. In de derde zin schrijf je ’terugkomt’. Dat is correct. In de eerste zin schrijf je ’terug komt’. Ten onrechte met een spatie.