Er was bewolking voorspeld, maar de zon schijnt. Het licht is prachtig, in de lucht Hollandse wolken. Voor me onbewandeld zand, goudgeel riet dat naar me zwaait. Het heeft hier flink gestormd vannacht. Ik ruik de zee en hoor het geruis. Nergens is een pad. Ik loop door de duinen, daal af, het geluid van de zee ebt weg. Het maakt niet uit welke kant ik kies. In de verte staat een bankje. Het voelt alsof ik wat zoek, ik voel dat ik iets mis. De wind snijdt, ik draag een warme muts. Niet omkijken. Ik kan door, ik kan terug. Er is geen route, ik heb geen plan. Ik draai me om. Mijn sporen zijn door de wind uitgewist.
« Niet hier
Geen ontbijt »
« Niet hier Geen ontbijt »
Mensen, Natuur
Verdwaald
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Laura of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Niet hier Geen ontbijt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Laura: ach, mooi, ik zie meteen Schiermonnikoog voor me!
Verdwalen kan een vondst opleveren. Dat vind ik dit stukje.
Prachtig, een nieuw begin in de duinen. De wind neemt alles mee.
Er is ook altijd nog de zee.
Mooi weer en toch in problemen komen. Maar aangezien hp het kan navertellen, is hij/zij toch goed terechtgekomen. Laura, goede impressie van de sfeer.
Mooi de sfeer neergezet.