Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur

Verdwaald

3 februari 2018 | 120w | Laura | 10 |

Er was bewolking voorspeld, maar de zon schijnt. Het licht is prachtig, in de lucht Hollandse wolken. Voor me onbewandeld zand, goudgeel riet dat naar me zwaait. Het heeft hier flink gestormd vannacht. Ik ruik de zee en hoor het geruis. Nergens is een pad. Ik loop door de duinen, daal af, het geluid van de zee ebt weg. Het maakt niet uit welke kant ik kies. In de verte staat een bankje. Het voelt alsof ik wat zoek, ik voel dat ik iets mis. De wind snijdt, ik draag een warme muts. Niet omkijken. Ik kan door, ik kan terug. Er is geen route, ik heb geen plan. Ik draai me om. Mijn sporen zijn door de wind uitgewist.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Laura of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »