Ik zie haar meteen staan als ik de museumzaal binnenloop, ze staat voor mijn favoriete witte werken van Malevich. Haar silhouet is oogverblindend. Ik probeer me te bedenken wat voor persoon bij z’n prachtig silhouet zou kunnen horen. Ik schrik op uit die overpeinzingen als ik bijna tegen haar op bots, ze merkt gelukkig niets.
Ik hoor haar mompelen, ‘Geen kleur, simpel, thema mij onbekend en toch doet het iets met me, ongelofelijk.’
Ik zeg dat ik het wel begrijp.
Ze schrikt en vraagt, ‘Was ik weer hardop in mezelf aan het praten?’
‘Nee, het was meer een zachtjes mompelen,’ antwoord ik.
Ze lacht een lach die me totaal van mijn á propos brengt en ik weet dat ik verloren ben.
« Kruik
Prinsesje »
« Kruik Prinsesje »
Communicatie
Thema onbekend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van quisqo of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Kruik Prinsesje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk verhaaltje, met vervolg?
Beetje laat, excuus. Nog bedankt en misschien wel, zou zo maar kunnen dat er meer in zit.