Schrijf mee!
« »

Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Natuur

Sofie

17 april 2018 | 120w | Diede | | 0 |

Daar ligt ze, in het frisgroene gras.
Doodstil.
Mijn adem stokt. Ik begrijp niet wat er aan de hand is, maar ergens week ik dat ik dat wel doe.
Zachtjes loop ik naar haar toe, ik wil haar niet bang maken.
Nu ik haar van de zijkant zie, springen de tranen al in mijn ogen. Ze heeft pijn, ik zie het, maar ze probeert zich sterk te houden.
Haar buik gaat schokkend op en neer en haar ogen stralen, naast de pijn, alleen kalmte uit.
Doodse kalmte. Ik wil haar verlossen van de pijn, ik hoor haar zelfs kreunen. Haar lichaam en poten schokken als stuiptrekkingen. Ik kijk haar angstig aan en zij sluit haar ogen.
Dit verdient ze niet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Diede of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »